Wandelen

Ik liep deze vakantie in de bergen. Makkelijke wandelingen, want hoogtevrees belet mij om verder te gaan. Eerlijk gezegd, vind ik dat helemaal prima. Ik ken niet die behoefte om van elke berg die ik zie, de top te moeten bereiken. 
Mijn conditie is niet hoog. Dus kleine stukjes stijgen en dalen vragen al genoeg.
Mijn schoenen passen me eigenlijk niet zo goed meer, wat als gevolg heeft dat ik erg pijnlijke tenen overhield aan zo’n wandeling. Tel daar ook nog mijn artrose knieën bij op…

Ik had soms erg moeilijke momenten, tijdens die wandelingen. 
Wat schetste mijn verbazing: steeds op de moeilijkste plekken zag ik een klein blauw vlindertje vliegen. 
Omdat het op totaal verschillende plekken terug kwam, ben ik het gaan zien als een steuntje in de rug (door het universum). Noem me zweverig, als je wilt, maar zo voelde het. 
Of het om iemand ging, die er niet meer is en mij toch wilde steunen.. ik weet het niet. 
Misschien was het ook wel iemand die er nog wél is, maar die steeds aan mij dacht op die momenten. Of ‘gewoon’ een teken dat ik er niet alleen voor stond…

Een vlinder kan symbool staan voor verandering. Uit je cocon mogen komen.
Ik voel nu ik weer terug ben, dat er iets in mij is veranderd. Ik heb in de vakantie duidelijker dan ooit de ruimte gegeven aan wat ik echt voelde. Aangegeven wat ik niet wilde, als iets niet bij mij paste. Goed, ik ben er nog niet helemaal, want ik heb nog steeds gewandeld op plekken die niet mijn keuze waren. Ben doorgelopen als mijn voeten eigenlijk om rust riepen. Maar het begint met bewust worden…

Ik ga sowieso nieuwe wandelschoenen kopen. Met ruimte voor mijn tenen. Goed zorgen voor de basis (mijn voeten) is belangrijk. 
En verder… Wil ik nóg duidelijker zijn in wat ik wel en vooral wat ik niet wil. Dat laatste vind ik moeilijk, omdat het vaak iets is wat de ander juist wél wil. En iemand teleurstellen.. ligt niet in mijn aard. Ik kan slecht om met een boze of gefrustreerde reactie van iemand die voor mij iets moet laten… 
Maar is dat zo? Is het zo dat als ik iets niet wil, de ander dat dan ook niet mag doen? Nee, natuurlijk niet! Het is dan weer de keuze van die ander om met mij mee te gaan of óók voor zichzelf te kiezen en hetgeen waar het om gaat juist wél te doen.

Soms is het ook wel eens goed om je grenzen te verleggen en te ontdekken dat je meer kunt dan je had gedacht. Zeker. Grenzen heb ik dan ook verlegd, deze vakantie. Ben op plekken geweest waar ik zelf nooit voor had gekozen. En heb daardoor mooie dingen gezien.
Maar die voeten die nu nog steeds pijn doen, vertellen me ook dat ik ergens niet goed genoeg voor mijzelf heb gezorgd. De neiging mijzelf hierop te veroordelen, ligt op de loer. Maar ik besluit om het positief te houden en ga voor verbetering.

Goed voor mijzelf zorgen betekent ook dat een vakantie een moment mag zijn van ‘laten gebeuren’. Geen zin om eropuit te gaan? Dan doe ik dat niet. Ontstaat er een moment dat ik juist wel op pad wil? Doen dan! Niks moet en alles mag. 
Vakantie is er om te ontspannen. Om jezelf weer op te laden. Voor de één betekent dat activiteiten opzoeken die je anders nooit doet en voor de ander is het misschien juist even helemaal niks doen. En voor weer een ander een lekkere mix van dat alles. Alles is goed. 
De gastvrouw van onze vakantieplek vroeg een keer wat we hadden gedaan (het regende de eerste week heeeel veel). Mijn antwoord: “niks. Want dat is ook fijn.” Ik meende het. Voor mij was daar zijn al genoeg.

En nu… dat gevoel proberen vast te houden, nu ik weer thuis ben. En straks, als alles weer begint. Want ook dan wil ik blijven kiezen voor wat bij mij past. Stukje bij beetje deed en doe ik dat al. Nee zeggen. Time-out nemen als dat nodig is. Gaan voor waar ik echt blij van word. In wandel-tempo.

Dat blauwe vlindertje heeft me geholpen. Het heeft me laten zien dat ik mijn eigen weg mag blijven wandelen. Letterlijk en figuurlijk. En dat ik op steun mag rekenen als ik dat nodig heb.

Ik merkte de afgelopen weken dat ik liep na te denken over wat ik allemaal zou kunnen vertellen over mijn vakantie. Want ja, je moet wel met verhalen komen, natuurlijk.. 
Oh ja? Moet dat? 
Welnee! Het doel van mijn vakantie ligt bij mijzelf, niet bij wat anderen ervan vinden. 
Ik deel wel vaak mooie foto’s, dat dan weer wel. Want waar ik trots op ben, dat laat ik graag zien. Let maar op in mijn volgende blog 😉

Afbeelding: Summer. Een schilderij met zon en vlinders. En rood, want dat heb ik ook gezien in de bergen. Terwijl ik dit schilderij vorig jaar al maakte…