Stem

Stem

Toen ik laatst een keer in de auto zachtjes zat mee te zingen met de radio, moest ik er ineens weer aan denken: er was een periode dat me dat helemaal niet lukte. Al wilde ik wel, er kwam geen geluid uit. Alleen als ik volle kracht zette, maar je wil nou eenmaal niet altijd luid zitten te zingen.

Het was volgens mij vlak nadat ik met een ernstige kaakontsteking in het ziekenhuis had gelegen. Ik heb toen zelfs nog logopedie gehad, omdat we even dachten dat het op mijn stem geslagen was. Dat hielp wel enigszins, maar niet helemaal. 

Toen ik coaching kreeg ivm mijn burnout, heb ik het daar niet eens over gehad. Maar dat traject heeft uiteindelijk juist wèl daarbij geholpen. 
Dat besefte ik me toen ik erover las. Je stem die het begeeft, omdat je jezelf geen toestemming geeft om je te laten horen. En als er iets is wat ik toen heb geleerd, is het dat: ik mag er zijn en van mij laten horen.

Als je kijkt naar chakra’s, gaat het hier dus om de keel chakra. Ik vond een mooie omschrijving:

𝙺𝚎𝚎𝚕 𝚌𝚑𝚊𝚔𝚛𝚊 – kleur blauw – Bevindt zich ter hoogte van de keel

Het vijfde chakra wordt in het Sanskriet Vishuddha genoemd. Dit betekent letterlijk “zuivering”. Het verwijst naar het vermogen om je innerlijke waarheid helder en zuiver te communiceren, met jezelf én met de wereld om je heen.
Het keel chakra is het centrum van expressie, communicatie en authenticiteit. Hier geef je woorden aan je innerlijke belevingswereld. Het stelt je in staat om je gedachten, gevoelens en verlangens eerlijk en open te uiten. Dit chakra nodigt je uit om trouw te zijn aan jezelf en om jouw waarheid te spreken, zonder angst, oordeel of maskers.
Vishuddha is verbonden met de keel, nek, stembanden, schildklier en het gehoor. Ook heeft het invloed op je vermogen om te luisteren, niet alleen naar anderen, maar ook naar je eigen innerlijke stem.

En ook:
De betekenis van Vishudda staat dus voor reiniging, het keelgebied is een plek waar dit plaatsvindt. Je laat jezelf horen en geeft aan wat je nodig hebt. Als je je gevoelens opkropt en ze niet uitspreekt kan dit letterlijk een blokkade in je keel geven.

Ik denk dat dat bij mij aan de hand was. Zonder daar heel diepzinnig over te doen: toen ik via coaching weer meer van me liet horen, mijn gevoelens vaker uitsprak, dichter bij mij zelf kwam en bleef, kwam het zachte zingen weer terug! Dat heb ik dus niet bewust langs die weg teruggehaald, maar ik besefte me wat er was gebeurd, doordat ik mijzelf weer ‘betrapte’ op die zachte stem.

Dat gebeurt me wel vaker. Dat ik iets opmerk, waardoor ik terugkijk en dan eigenlijk pas zie wat ik heb gedaan. Waar ik vandaan kom, ook. Chakra’s, jezelf toestemming geven, ik mag er zijn… het was allemaal nogal hocus pocus voor mij, vroeger. Ik wist niet goed of ik erin kon of wilde geloven. Ergens wel, want het heeft me altijd getrokken. Maar omgeving doet veel en als die het niet serieus lijkt te nemen, is het soms best moeilijk om dat zelf wel te doen.

Mijn burn-out maakte dat ik me afsloot voor mijn omgeving. Dat was voor die omgeving niet fijn, maar blijkbaar was dat mijn overlevingsstrategie. En nu kan ik dat positief bekijken: daardoor ben ik meer naar binnen gekeerd, heb ik meer over mijzelf geleerd en kon ik meer spiritualiteit toelaten. Waardoor ik nu juist beter functioneer in mijn omgeving. En de mensen om mij heen konden weer gerust ademhalen, geloof ik…

Ik vind het iets bijzonders om over na te denken, vandaar dat ik erover schrijf. Dat mijn zachte stem niet bereikbaar was en ik alleen kon zingen als ik de blokkade overstemde…
Het is opeens zo enorm symbolisch allemaal!

Ik ben geen wetenschapper op dat gebied, maar is dat niet ook wat er bij kinderen gebeurt? Als hun thuissituatie niet veilig voelt, als hun hoofd niet wil wat er op school verwacht wordt, als ze niet anders gewend zijn dan te schreeuwen of toegeschreeuwd te worden…. Dat hun zachte stem zich stil houdt? Dat ze alleen nog kunnen klieren, keten, brutaal zijn, de bink uithangen, herrie maken…. Standje overleven…

Op wat kleinere schaal herinner ik me dat we vroeger bij ons oude huis buurtjes hadden met jonge kinderen. Die speelden soms met onze kinderen in de zandbak. Toen er een keer iets gebeurde wat niet handig was, begon het jongentje te schreeuwen. Maar… toen ik hem rustig een oplossing aandroeg, werd hij van schrik stil. Hij was gewend dat zijn ouders alleen maar schreeuwden als er terecht gewezen moest worden. Dat het ook zo kon, daar had hij niet van terug.

Op school heb ik in de afgelopen bijna 24 jaar natuurlijk ook genoeg gezien en gehoord. En hoe vaak is het niet gebeurd dat er herrie was in de groep, maar in een gesprekje één op één de rust weerkeerde? Soms zelfs werd verteld wat er eigenlijk dwars zat?

Ik zie dit jaar met name kinderen in groep 8 enorm veranderen. Pubers worden. Lang niet altijd op een rustige manier, om het zo maar te zeggen. Dat zet me, nu ik over die stem schrijf, ook aan het denken: ik wens hen toe dat ze blijven zien dat ze ook een zachte stem hebben. Dat ze zichzelf niet helemaal hoeven te overschreeuwen. Dat ze altijd de gelegenheid zullen hebben om ergens hun gevoel te uiten. Zichzelf te kunnen zijn. Dat ze altijd terúg kunnen naar die zachtheid van binnen. Dan kunnen zij ook weer zachtjes meezingen met de muziek om hen heen.

Als je zacht zingt, hoor je beter of jouw stem harmoniseert met je omgeving. Hoe zou het zijn als iedereen nou eens mooi zacht zou zingen en naar elkaar luisteren….

Zing
Jouw lied
Met aandacht voor
Wie er met jou
Meezingt

Een paar uur geleden wilde ik deze blog eigenlijk niet voortzetten. Omdat ik vond dat ik niet deed wat ik schreef. Er zijn namelijk best momenten dat ik nog steeds met moeite uitkom voor wat ik zelf voel. En mijn zachte stem weg dreigt te raken. Maar ik wil blijven zingen. Ook zacht. Dus schreef ik verder, mede om mijzelf daarbij een hart onder de riem te steken: het hoeft niet altijd perfect. Zolang je jouzelf maar niet uit het oog verliest. Je kunt altijd terug naar de kern…

Afbeelding: ik plaats nog een keer het schilderij van het schaap. Omdat ik dat ‘zacht maar sterk’ noemde. Dat past. Het origineel is nog niet in de verkoop. Maar de ansichtkaart ervan wel.


Ontdek meer van Making Things Bearable

Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*